مدل سازی
بهزاد جعفرزاده کوچکی؛ فاطمه جعفرزاده؛ وجیهه جوانی؛ فرشته آقاجانی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی جامع برای شناسایی شاخصهای بهبود بهرهوری مدیران سازمانهای ورزشی جمهوری اسلامی ایران انجام شد. این مطالعه با روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) در دو مرحله صورت گرفت. در بخش کیفی، از تحلیل تماتیک با رویکرد شبکه مضامین آتراید-استرلینگ استفاده شد. جامعه آماری بخش کیفی را مدیران وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک، ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی جامع برای شناسایی شاخصهای بهبود بهرهوری مدیران سازمانهای ورزشی جمهوری اسلامی ایران انجام شد. این مطالعه با روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) در دو مرحله صورت گرفت. در بخش کیفی، از تحلیل تماتیک با رویکرد شبکه مضامین آتراید-استرلینگ استفاده شد. جامعه آماری بخش کیفی را مدیران وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک، مدیران کل ورزش و جوانان استانها، مدیران فدراسیونهای ورزشی، رؤسای هیئتهای ورزشی استانی و مدیران ادارات ورزش و جوانان شهرستانها تشکیل دادند و مصاحبه با 13 نفر انجام و دادهها به دقت تحلیل گردید. در بخش کمی، پرسشنامه میان 350 مدیر سازمانهای ورزشی توزیع و با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری، پنج عامل کلیدی شناسایی شد: توسعه رفتار سازمانی، توسعه علمی-پژوهشی، توسعه حمایتهای محیطی، توسعه ویژگیهای شخصیتی و توسعه مهارتهای فردی. نتایج نشان داد تمامی این عوامل تأثیر معناداری بر بهرهوری مدیران دارند. سازمانهای ورزشی با طراحی برنامههای جامع توانمندسازی، بر این پنج محور تمرکز کرده و از رویکرد سلیقهای در انتصاب مدیران به سمت گزینش مبتنی بر شایستگی حرکت کنند تا زمینه ارتقای بهرهوری و نوآوری در مدیریت ورزشی فراهم شود. همچنین یافتههای این پژوهش نشان میدهد که عوامل متعددی در بهبود بهرهوری مدیران نقش دارند و توجه به تمامی این عوامل میتواند به ارتقای سطح کیفی مدیریت ورزشی کشور کمک نماید.
