آسیب شناسی
پانته آ غفاری؛ سید مهدی الوانی؛ امیرحسام عربی
چکیده
در عصر تحولات دیجیتال و پیچیدگی فزاینده مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی، بهرهگیری از هوش مصنوعی در خطمشیگذاری عمومی به ضرورتی راهبردی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تحلیل انتقادی نقش هوش مصنوعی در فرآیند خطمشیگذاری و ارائه چارچوبی بومی برای استفاده از هوش مصنوعی در نظام تصمیمسازی ایران طراحی شده است. روش تحقیق این ...
بیشتر
در عصر تحولات دیجیتال و پیچیدگی فزاینده مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی، بهرهگیری از هوش مصنوعی در خطمشیگذاری عمومی به ضرورتی راهبردی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تحلیل انتقادی نقش هوش مصنوعی در فرآیند خطمشیگذاری و ارائه چارچوبی بومی برای استفاده از هوش مصنوعی در نظام تصمیمسازی ایران طراحی شده است. روش تحقیق این مطالعه بهصورت مرور نظاممند با بهرهگیری از استاندارد PRISMA و تحلیل تطبیقی تجارب کشورهای پیشرو نظیر کانادا، استونی و سنگاپور تدوین گردیده است. در این پژوهش، تعداد 632 مقاله در جستجوی اولیه شناسایی شد که پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، 28 مقاله علمی معتبر مورد تحلیل عمیق قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که هوش مصنوعی در تمامی مراحل خطمشیگذاری شامل شناسایی مسائل، تحلیل خطمشیها، طراحی راهکارها، اجرای اثربخش و ارزیابی بهبود مستمر نقش کلیدی ایفا میکند. مهمترین کارکردهای AI شامل پردازش دادههای کلان، شناسایی الگوهای پنهان، پیشبینی پیامدها و تحلیل شبکههای اجتماعی میباشد. با این حال، چالشهایی نظیر سوگیری الگوریتمی، عدم شفافیت مدلها و تهدیدات حریم خصوصی همچنان پابرجاست. بر اساس یافتهها، این مقاله چارچوبی بومی سهلایه متناسب با اقتضائات ایران پیشنهاد میدهد که ضمن تقویت شفافیت، پاسخگویی و کارآمدی، زمینه را برای توسعه حکمرانی دادهمحور و هوشمند فراهم میسازد.
