دانـشـگـاه پــیــام نـــور مدیریت سازمان‌های دولتی 2322-522X 10 شماره 4 (پیاپی 40) 2022 10 23 Comprehensive Model of Citizen Participation Case Study: Tehran City مدل جامع مشارکت شهروندی، مورد پژوهش: شهر تهران 17 34 8256 10.30473/ipom.2021.57578.4320 FA علی محمدزاده دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. علی اصغر پورعزت استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. علی پیران‌نژاد دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. مجید مختاریان‌پور استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهدی پندار استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2021 02 09 Everything that involves the participation of citizens is formed in a context that is surrounded by common categories, and regardless of them, the participation of citizens is difficult to happen. The purpose of this study is to design a comprehensive model of citizen participation in Tehran. The research method is qualitative and the current situation is modeled based on the Glaserian approach from the strategy of grounded theory. Along this line, semi-structured interviews were conducted with 19 citizens, city managers, and experts in the field of citizen participation who were selected in the form of snowballs. The Glaser side is introduced and modeled. "Lack of citizen-centered approach in the municipality" was introduced as a central phenomenon and 12 categories were introduced as sub-categories. The result is that to increase citizen participation, Tehran Municipality must reform the attitude of its human resources, especially managers and policymakers, and show this change in attitude in practice and the municipality to become a participation-oriented organization, and help to change this attitude citizens to prepare the ground for their presence in the field of urban participation and strengthen the central participation of the municipality and urban management, with the suggestions presented at the end of the article, to fill the gaps. اساساً هر امری که مشارکت شهروندان را در پی دارد، در بستری شکل می­‌گیرد که مقوله­‌های مشترکی آن را احاطه کرده است و بدون توجه به آن‌ها، مشارکت شهروندان به‌سختی اتفاق می­‌افتد. هدف از این پژوهش، طراحی مدل جامع مشارکت شهروندی در شهر تهران است. روش پژوهش، کیفی است و براساس رویکرد گلیزر از راهبرد نظریه داده‌­بنیاد، وضعیت موجود، مدل‌­سازی شده است. در این امتداد، با 19 نفر از شهروندان، مدیران شهری و خبرگان حوزه مشارکت شهروندی که به ­صورت گلوله برفی انتخاب شده بودند، مصاحبه نیمه‌­ساختاریافته انجام پذیرفت و داده‌­ها پس از پیاده­‌سازی، کدگذاری شده و براساس خانواده کدهای شش‌سی که از سوی گلیزر معرفی شده است، مدل­‌سازی شد. "عدم رویکرد شهروندمحوری در شهرداری"، به­‌منزله پدیده محوری و 12 مقوله نیز به­‌منزله مقوله‌­های فرعی معرفی شد. نتیجه اینکه برای افزایش مشارکت شهروندی، لازم است شهرداری تهران، نسبت به اصلاح نگرشِ سرمایه‌­های انسانی خود، به‌­ویژه مدیران و خط­‌مشی­‌گذاران اقدام کند و این تغییر نگرش خود را در عمل نشان دهد و شهرداری، تبدیل به سازمان مشارکت‌­محور شود و کمک کند تا این تغییر نگرش در شهروندان نیز به وجود آید تا بدین ترتیب مقدمات حضور آنان در عرصه مشارکت شهری فراهم آمده و مشارکت­محوری شهرداری تقویت شود و مدیریت شهری، با پیشنهادهایی که در انتهای مقاله ارائه شد، خلأهای مورد اشاره را برطرف نماید. https://ipom.journals.pnu.ac.ir/article_8256_eeab120067d5de3e08430499d934a59e.pdf