نوع مقاله : مروری

نویسندگان

• زینب بختیاری ¹
• عباس نرگسیان ²
• آرین قلی پور ²
• علیرضا فولادی ³

¹ دانشجوی دکتری، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمان، داتشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

² دانشیار، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمان، داتشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

³ دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجه، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

چکیده

این مطالعه با هدف مرور سیستماتیک پژوهش‌های منتشرشده، نقش شوخ‌طبعی در مدیریت و کاهش تعارض‌های بین‌فردی و سازمانی را بررسی کرده است. برای این منظور، جستجوی گسترده‌ای در پایگاه‌های Scopus و Web of Science انجام شد و ۴۰ مقاله مرتبط تحلیل گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که اثربخشی شوخ‌طبعی در مدیریت تعارض به عوامل زمینه‌ای شامل ویژگی‌های فردی کنشگران، ساختار و فرهنگ سازمانی و ماهیت موقعیت تعارض بستگی دارد. گونه‌های مختلف شوخ‌طبعی (سازنده و مخرب)، موقعیت‌سنجی گوینده و شنونده و مکانیسم‌های مداخله‌ای همچون تکنیک‌های گفتمانی، رفتاری و مدیریت وجهه، نقش تعیین‌کننده‌ای در پیامدهای فردی و سازمانی دارند. نتایج مرور نشان می‌دهد که شوخ‌طبعی آگاهانه، اخلاق‌مدار و متناسب با بافت تعارض، با کاهش تهدید وجهه، تعدیل هیجانات منفی، تسهیل ارتباطات و تقویت یادگیری دوحلقه‌ای، از تشدید تعارض جلوگیری کرده و به بهبود کیفیت روابط، همکاری و انسجام تیمی کمک می‌کند، در حالی که استفاده نامناسب یا مخرب از آن می‌تواند سوءبرداشت، تضعیف روابط حرفه‌ای و تشدید تعارض را به دنبال داشته باشد. این یافته‌ها بر ضرورت آموزش مهارت‌های ارتباطی و به‌کارگیری هدفمند شوخ‌طبعی توسط مدیران و متخصصان منابع انسانی به‌عنوان راهبردی مکمل در مدیریت اثربخش تعارض‌های سازمانی تأکید دارد و امکان ترسیم تصویری روشن‌تر از وضعیت پژوهش‌ها و ارائه خطوط تحقیقاتی آینده را فراهم می‌کند.

کلیدواژه‌ها

• شوخ طبعی
• تعارض
• مدیریت تعارض
• مرور نظام مند

موضوعات

• سایر

عنوان مقاله [English]

Applying humor in conflict management with a systematic approach

نویسندگان [English]

• Zeinab Bakhtiari ¹
• Abbas Nargesian ²
• Aryan gholipor ²
• Alireza fouladi ³

¹ . PhD Candidate ,Department of Leadership and Human Capital, University of Tehran, Tehran, Iran

² Associate Professor, Department of Leadership and Human Capital, University of Tehran, Tehran, Iran

³ Associate Professor, Department of Persian Language and Literature Department, Kashan University, Kashan, Iran.

چکیده [English]

This study aims to systematically review published research to examine the role of humor in managing and reducing interpersonal and organizational conflicts. To this end, a comprehensive search was conducted in the Scopus and Web of Science databases, and 40 relevant articles were analyzed. The findings indicate that the effectiveness of humor in conflict management depends on contextual factors, including the individual characteristics of the actors, the organizational structure and culture, and the nature of the conflict situation. Different types of humor (constructive and destructive), the situational awareness of the speaker and listener, and mediating mechanisms such as discursive and behavioral techniques and face management play a decisive role in individual and organizational outcomes. The review results show that conscious, ethical, and context-appropriate humor prevents the escalation of conflict by reducing face threat, mitigating negative emotions, facilitating communication, and enhancing double-loop learning, thereby contributing to improved relationship quality, cooperation, and team cohesion. Conversely, inappropriate or destructive use of humor can lead to misunderstandings, the weakening of professional relationships, and the intensification of conflict. These findings underscore the necessity of training communication skills and the purposeful application of humor by managers and human resource specialists as a complementary strategy for the effective management of organizational conflicts. Furthermore, this study facilitates a clearer depiction of the research landscape and the identification of future research directions.

کلیدواژه‌ها [English]

• Humor
• Conflict
• Conflict Management
• Systematic Review